Yırtıp attık hep şu ana dek
Duvardaki takvimin yapraklarını
Geçen günlerin değerini bilemedik.
Bak görüyorsun kendini şimdi aynada.
Zaman gerçekten acımıyor insana.
Nasılda çöküvermiş yüzüne yorgunluk
Elinde olanlara bir baksana
Ne var ne var ki sanki,
Hala aynı yerdesin.
Hiç bir şey değişmedi.
Yılların alıp götürdükleri hariç.
İstanbul’u Dinliyorum
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Uzaklarda, çok uzaklarda
Sucuların hiç durmayan çıngırakları;
İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor derken
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık;
Ağlar çekiliyor dalyanlarda; Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
(daha fazla…)
follow: RSS